In gesprek met de regisseur
Ondanks zijn overvolle agenda vindt regisseur Cees Rullens er tijd voor om geïnteresseerden met raad en daad te woord te staan over ‘zijn’ Passiespelen. Hebt u een vraag? Stel hem aan Cees! Vraag hem daarbij gerust het hemd van het lijf… zo lang het maar inhoudelijk met de Passiespel-belevenis te maken heeft.
[Let op! Voor algemene vragen over o.a. kaartverkoop, tijden, prijzen, route e.d. zie contact.]
|
|
| VRAAG |
Wij hebben kaarten voor 5 september a.s. De spelen beginnen half drie. Wat is de totale duur van de voorstelling? |
| ANTWOORD |
De voorstelling duurt ongeveer drie uur, inclusief een pauze van een half uur.
|
|
| VRAAG |
Geachte heer Rullens,Mijn vader heeft een film gemaakt van de spelen eind jaren 40.Door verhuizing naar Spanje is deze opgedoken. Mijn vraag; heeft U of de organisatie interesse?
Vriendelijke groet,
guido.v.w |
| ANTWOORD |
Beste Guido,
ik weet wel zeker dat de stichting Passiespelen of een bezeten verzamelaar interesse hebben. En mochten zij niet reageren op deze aanbieding op deze website dan houd ik mezelf aanbevolen. Ook vandaag de dag nog hoor ik wekelijks de verhalen van hoe het ooit was. Die verhalen - soms duiken er foto' of ander beeldmateriaal op - zijn zo bijzonder en wanneer u bewegende beelden hebt lijkt me dat sowieso uniek. Gossie, de jaren veertig.
Ik roep altijd dat het zo' eer is om een schakel toe te mogen voegen aan zo' lange traditie, dat cultureel en religieus erfgoed. Dat geldt voor ons allemaal. De families die al decennia betrokken zijn begrijpen dat als geen ander. Nu ik uw bericht lees besef ik weer eens echt hoe waar dat dat is.
Ik ben regisseur, maar ooit studeerde ik geschiedenis en was ik (en ben ik nog steeds) een voorvechter van het begrip 'istorisch besef' Wij bestaan bij de gratie van hen die ons voorgingen en zullen voortleven dankzij degenen die na ons komen. Samen in dat grote geheel. We kunnen het verleden niet vasthouden, maar het is imposant te beseffen dat wij nooit zouden zijn wie we zijn en nooit zouden kunnen doen wat we doen zonder diegenen die ons pad effende. Dat maakt dat we ons soms groots voelen (en dat mag best even), maar tegelijkertijd onze nietigheid aan kunnen voelen. Maar het is wel, verdorie. erg belangrijk dat we doen wat we mogen doen..... omdat er na ons nog vele generaties zullen komen om voort te bouwen op datgene dat wij nu doen.
Om ons daar tastbaar aan te blijven herinneren zijn bewijzen van wat ooit was enorm kostbaar.
Kortom: Een onverwacht lang antwoord op uw eigenlijk heel heldere vraag. Ik hoop dat de organisatie dit leest en kontakt met u opneemt. Documenten uit het verleden mogen niet verloren gaan.
Dankjewel voor uw aanbod. Niet wegdoen, he! Het gaat u goed.
Cees Rullens
|
|
